Voor de laatste Elfurenmis van het seizoen trekken we nog een potje kleppers open. Accordeon en ‘age-ism’: dé gedroomde combinatie!
Accordeonist Philippe Thuriots eerste muzikale invloeden ontsproten aan de jukebox en de bal-musettes in Le café du Village, de kroeg van zijn ouders. Tijdens zijn studies aan het Koninklijk Conservatorium van Kopenhagen kwam zijn muzikale taal en verbeelding tot bloei dankzij de ontdekking van het hedendaagse repertoire voor accordeon. Zijn eerste wereldtour in 1996 met ‘La Tristeza Complice’ van Alain Platel bracht hem in aanraking met een nieuwe artistieke beleving. In tussentijd leerde hij ook het wondere universum van de improvisatie kennen. Dit resulteerde in samenwerkingen met grootmeesters zoals Uri Cain, Mark Feldman en Maria Schneider. Solorecitals en samenwerkingen met bands en ensembles wisselden elkaar af. Vele componisten werkten met hem samen. Zijn eerste accordeonconcerto vond plaats in het Konzerthaus van Wenen. Hij speelde o.a. met Oxalys, WDR Bigband, Het Collectief, Symfonieorkest Vlaanderen , Brussels Jazz Orchestra en Klankforum Wien. Een grote meneer op een uniek instrument om de laatste mis van seizoen 22-23 naar een muzikaal hoogtepunt te brengen.
Filosoof en wiskundige Jean Paul Van Bendegem joined the club. De club van de ouderen, die er niet meer toe doen. In zijn boek ‘Wijs, grijs en puber’ pleit Van Bendegem voor burgerlijke ongehoorzaamheid van de verworpen senior. Het is tijd voor seniorenprotest volgens de professor. Als dat maar goed komt…
