Wim Mertens
De Belgische componist Wim Mertens is een internationaal gerenommeerd opname- en podiumkunstenaar die als solist en met zijn ensemble talloze concerten gaf in heel Europa, Noord- en Midden-Amerika, Japan, Thailand en Rusland. Hij studeerde aanvankelijk aan het Conservatorium van Brussel en behaalde diploma’s in politieke en sociale wetenschappen aan de K.U. Leuven en in musicologie aan de R.U. Gent.
Zijn vroege, baanbrekende albums zijn Vergessen en Struggle for Pleasure (1982), met onder meer Close Cover, dat nog steeds tot zijn klassiekers behoort. In 1998 werd Mertens benoemd tot Cultureel Ambassadeur van Vlaanderen.
Sinds 1980 componeert Mertens muziek in uiteenlopende vormen, van korte, toegankelijke liederen tot grootschalige en complexe drie- en vierdelige cycli, en voor diverse bezettingen: van solopiano tot kamermuziekensembles en symfonisch orkest. Hij schrijft vaak voor ongebruikelijke instrumentaties, zoals twaalf piccolo’s, tien bastrombones of dertien klarinetten. Sinds zijn opname-debuut in 1980 met For Amusement Only, een elektronische compositie voor flipperkasten, bracht Wim Mertens meer dan 65 albums uit.
Zang, ensembles en cycli
Met het album Maximizing the Audience (1985) introduceerde Mertens zang in zijn muziek, een element dat in latere albums verder werd uitgediept. Hij zingt in een hoge stem en gebruikt daarbij een door hemzelf uitgevonden taal. Doorheen de jaren bracht Mertens albums uit voor verschillende ensembles, waaronder het Brussels Philharmonic en een ensemble van zeventien vrouwelijke muzikanten.
Daarnaast componeerde hij meerdere liedcycli. De meest ambitieuze is de 37-cd-cyclus Qua, die bestaat uit de trilogie Alle dinghe, de tetralogie Gave van niets, de trilogie Kere Weerom en de tetralogie Aren lezen.
Film, theater en muziek voor beeld
Wim Mertens componeerde ook voor theater en film. Tot zijn werk behoren onder meer muziek voor The Power of Theatrical Madness (1984) van Jan Fabre, The Belly of an Architect (1987) van Peter Greenaway, Je pense à vous (1992) van de gebroeders Dardenne, Li – Between the Devil and the Deep Blue Sea (1992) van Marion Hänsel en Father Damien (1999) van Paul Cox. Daarnaast schreef hij pianomuziek en zang voor de stille films La femme de nulle part van Louis Delluc en The Land Beyond the Sunset van Harold Shaw. In 2008 componeerde en performde hij ook muziek voor de mannencollectie van Christian Dior tijdens de modeshow in Parijs. De box Music and Film bundelt een ruime selectie van zijn filmmuziek.
Andere bijzondere projecten zijn onder meer A Starry Wisdom voor het Festival van Vlaanderen in Gent, met twee uitverkochte concerten, en live-opnames met het Tenerife Symphony Orchestra in de Sala Sinfónica van het Auditorio de Tenerife Adán Martín in juni 2008. Mertens componeerde en trad ook op in opdracht van de K.U. Leuven en de stad Guimarães in Portugal, Culturele Hoofdstad van Europa 2012. In 2014 werd Voice of the Living gecomponeerd in opdracht van de Kanselarij van de Belgische Eerste Minister ter herdenking van honderd jaar Eerste Wereldoorlog.
Meer recente projecten zijn onder meer het triptiek Cran aux Oeufs (2015–2016), That Which Is Not (2018) en Inescapable, een 4-cd-box uitgebracht op 15 november 2019. Ter gelegenheid van zijn veertigjarig artistiek jubileum verscheen het album Inescapable, een overzichtswerk met tien niet eerder uitgebrachte tracks en twee nieuwe composities: Under Erasure en European Grasses. De Inescapable-tournee, die in 2020 van start ging, presenteert een concertprogramma dat de periode 1980–2020 overspant en introduceert ook het ensemblealbum The Gaze of the West, eveneens uitgebracht in 2020. In 2022 volgde een tournee langs grote zalen in verschillende landen.
In 2022 verscheen het dubbele studioalbum Heroides, waarvan de eerste cd solopianowerk bevat en de tweede cd ensemblecomposities. In 2023 werd Voice of the Living uitgebracht als studioalbum voor ensemble.
Het nieuwe album Ranges of Robustness verschijnt in juni 2024.
Wim Mertens treedt momenteel op in uiteenlopende bezettingen: solopiano, duo (viool of trompet en piano), trio (viool of trompet, cello en piano), met verschillende ensembles en met symfonisch orkest.